ādiparva - Chapter-27

 

आदिपर्व - ādiparva

अध्यायः – 27 ::Chapter-27  

Shlokas	No. of Shlokas
वैशम्पायन उवाच॥ ततो नरा विनिष्क्रान्ता नगरात्काल्यमेव तु । ददृशुर्निहतं भूमौ राक्षसं रुधिरोक्षितम् ॥ 1॥ तमद्रिकूटसदृशं विनिकीर्णं भयावहम् । दृष्ट्वा संहृष्टरोमाणो बभूवुस्तत्र नागराः॥2 एकचक्रां ततो गत्वा प्रवृत्तिं प्रददुः परे ॥ ॥ ततः सहस्रशो राजन्नरा नगरवासिनः । तत्राजग्मुर्बकं द्रष्टुं सस्त्रीवृद्धकुमारकाः ॥ 3॥ ततस्ते विस्मिताः सर्वे कर्म दृष्ट्वातिमानुषम् । दैवतान्यर्चयां चक्रुः सर्व एव विशां पते ॥ 4॥ ततः प्रगणयामासुः कस्य वारोऽद्य भोजने । ज्ञात्वा चागम्य तं विप्रं पप्रच्छुः सर्व एव तत् ॥ 5॥ एवं पृष्टस्तु बहुशो रक्षमाणश्च पाण्डवान् । उवाच नागरान्सर्वानिदं विप्रर्षभस्तदा ॥ 6॥ आज्ञापितं मामशने रुदन्तं सह बन्धुभिः । ददर्श ब्राह्मणः कश्चिन्मन्त्रसिद्धो महाबलः ॥ 7॥ परिपृच्छ्य स मां पूर्वं परिक्लेशं पुरस्य च । अब्रवीद्ब्राह्मणश्रेष्ठ आश्वास्य प्रहसन्निव ॥ 8॥ प्रापयिष्याम्यहं तस्मै इदमन्नं दुरात्मने । मन्निमित्तं भयं चापि न कार्यमिति वीर्यवान् ॥ 9॥ स तदन्नमुपादाय गतो बकवनं प्रति । तेन नूनं भवेदेतत्कर्म लोकहितं कृतम् ॥ 10॥ ततस्ते ब्राह्मणाः सर्वे क्षत्रियाश्च सुविस्मिताः । वैश्याः शूद्राश्च मुदिताश्चक्रुर्ब्रह्ममहं तदा ॥ 11॥ ततो जानपदाः सर्वे आजग्मुर्नगरं प्रति । तदद्भुततमं द्रष्टुं पार्थास्तत्रैव चावसन् ॥ 12॥	12 (1769)
The next morning, the townsfolk emerged to find the Rakshasa dead on the ground, his body drenched in blood. Seeing this fearsome monster, as large as a mountain, mangled and lifeless, the crowd gasped in shock. They quickly returned to Ekachakra to share the news. Soon, thousands of citizens, both men and women, young and old, gathered to witness the Vaka and marvelled at this extraordinary event. Immediately, they began to pray to their gods. Next, they recollected as to who had been responsible for delivering food to the Rakshasa the day before. Once they figured it out, they approached that Brahmana to satisfy their curiosity. Pressed by their questions, the esteemed Brahmana, wanting to protect the Pandavas, explained to the crowd, 'A noble Brahmana, skilled in sacred chants, saw me grieving with my kin after receiving the order to feed the Rakshasa. He asked about my sorrow, learned of our plight, and assured me with a smile, 'I will take the food to that unfortunate Rakshasa today. Do not worry about me.' Saying this, he ventured into the Vaka forest with the food. This kind act has truly saved us all.' Hearing this, the Brahmanas and Kshatriyas in the city were amazed. The Vaisyas and Sudras were also filled with joy, and they organized a festival in honor of the Brahmana who had eased their fears of Vaka.
जनमेजय उवाच॥ ते तथा पुरुषव्याघ्रा निहत्य बकराक्षसम् । अत ऊर्ध्वं ततो ब्रह्मन्किमकुर्वत पाण्डवाः ॥ 1॥ वैशम्पायन उवाच॥ तत्रैव न्यवसन्राजन्निहत्य बकराक्षसम् । अधीयानाः परं ब्रह्म ब्राह्मणस्य निवेशने ॥ 2॥ ततः कतिपयाहस्य ब्राह्मणः संशितव्रतः । प्रतिश्रयार्थं तद्वेश्म ब्राह्मणस्याजगाम ह ॥ 3॥ स सम्यक्पूजयित्वा तं विद्वान्विप्रर्षभस्तदा । ददौ प्रतिश्रयं तस्मै सदा सर्वातिथिव्रती ॥ 4॥ ततस्ते पाण्डवाः सर्वे सह कुन्त्या नरर्षभाः । उपासां चक्रिरे विप्रं कथयानं कथास्तदा ॥ 5॥ कथयामास देशान्स तीर्थानि विविधानि च । राज्ञां च विविधाश्चर्याः पुराणि विविधानि च ॥ 6॥ स तत्राकथयद्विप्रः कथान्ते जनमेजय । पाञ्चालेष्वद्भुताकारं याज्ञसेन्याः स्वयंवरम् ॥ 7॥ तेषां द्रुपदस्य पुत्राणां चत्वारः प्रधाना बभूवुः । सत्यजितो सुरतो धृष्टद्युम्नः शिखण्डी चेति ॥8	8 (1777)
Janamejaya asked, 'O Brahmana, what did the noble Pandavas do after defeating the demon Vaka?' Vaisampayana replied, 'The Pandavas, O king, after overcoming the demon Vaka, chose to stay at the home of that Brahmana, focusing on their studies of the Vedas. Soon, a Brahmana known for his strict vows arrived at their host's home seeking shelter. Their host, a generous Brahmana himself, welcomed the newcomer with the proper rituals and offered him a place to stay. Then the mighty Pandavas, along with their mother Kunti, asked the new guest to share tales of his adventures. The Brahmana spoke to them about various lands, sacred sites, and rivers, recounting stories of kings and remarkable regions and cities. After finishing those tales, he also shared the proposed wonderful swayamvara of Draupadi/Yaajnaseni, the princess of Panchala.  Among the sons of Drupada, the four sons,ie., Satyajita, Surata, Dhrishtadyumna and Shikhandin are the main ones.
ब्राह्मण उवाच॥ कुमारी चापि पाञ्चाली द्रुपदस्य कुले जाता । सुभगा दर्शनीयाङ्गी स्वसितायतलोचना॥ 1 श्यामा पद्मपलाशाक्षी नीलकुञ्चितमूर्धजा । मानुषं विग्रहं कृत्वा साक्षादमरवर्णिनी ॥2 नीलोत्पलसमो गन्धो यस्याः क्रोशात्प्रवायति । कृष्णेत्येवाब्रुवन्कृष्णां कृष्णाभूत्सा हि वर्णतः ॥3 तथा तन्मिथुनं जज्ञे द्रुपदस्य महामखे ॥ धृष्टद्युम्नं तु पाञ्चाल्यमानीय स्वं विवेशनम् ॥4 उपाकरोदस्त्रहेतोर्भारद्वाजः प्रतापवान् । तथा तत्कृतवान्द्रोण आत्मकीर्त्यनुरक्षणात् ॥ 5॥	5 (1782)
The Brahmana continued, “And, in the family of King Drupada, that maiden Panchali (Draupadi) was also born, who was extremely fortunate (beautiful), whose every part of her body was very attractive and whose eyes were beautiful, black and big. 'Since this daughter is dark in colour, she shall be called Krishna (the dark complexioned).' The Brahmana added, “The mighty Bhaaradwaja (Acharya Drona) brought Panchala prince Dhrishtadyumna to his residence (ashram) and accepted him to teach him the art of warfare.”

 

इति श्री जयसंहिते आदिपर्वणि सप्तविंशोऽध्यायः॥

 

Ādiparva Chapter-26

Ādiparva Chapter- 28